SACER Ales

SACER Ales
apud Virg. Aen. l. 11. v. 721.
Quam facile Accipiter saxo sacer ales ab alto:
Accipiter est Graece Ι῾έραξ; unde illi hoc nomen potius, quam a verbo ἵεςθαι, ut vult Eustathius in Od. Ο. Ι῾έραξ ἱεροῦται Η῾λίῳ Α᾿πόλλωνι διά τε τὸ ὀξὺ τῆς κινήςεως ὠκυπετὴς γὰρ ὁ ἱέραξ, καὶ ὁ Η῞λιος ὀξυκινητος, καὶ διὰ την` ἐξ ἐτυμολογίας ςυγγένειαν, καὶ γὰρ ἵεται ῥᾷον ὁ Η῞λιος. εντεῦθεν δὲ καὶ ὁ ἱέραξ ὠνόμαςται, Accipiter Soli Apollini sacer est, propter motus celeritatem, pernix enim est accipiter, ut Sol est velocis motus, et propter etymi affinitatem. Sol enim it facile, unde accipitri nomen est. Certe apud Demetrium in Praefat. ad Hieracosophiam legimus, Τῷ τῶ ἱερῶν ὀρνίθων γένει πρὸς ςωτηρίαν τινὰ πορίςαςθαι μηχανην`, Sacrarum avium generi ad salutem aliquam artem invenêre. Et rursus, Ε᾿ςπούδα???ά τινα χρή???ιμον θεραπείαν πρὸς σωτηρίαν τῷ ἱ ερῷ τῶ ὀρνίθων γένει καταλιπεῖν, Utilem aliquam ad salutem curationem sacro avium generi relinquere conatus sum. In quibus verbis, per sacras aves; et sacrarum avium genus, τοὺς ἱέρακας, i. e. accipitres, designari palam est. Et cur Accipiter Graece ita dictus sit, inquit Servius, ratione non caret, quae nota est sacrorum peritis. Forte id natum ex Aegyptiorum superstitione, quibus ex sacris animalibbus nihil fuit tam sacrum, quam Ibis et Accipiter. Itaque; si quis aliud animal invitus necâsset, ad Sacerdotum arbitrium mulctabatur: Ο῝ς δ᾿ ἂν ἴβιν ἢ ἱέρηκα ἀποκτείνῃ, ἤν τε ἐκὼν,
ἤτε ἀέκων, τεθνάναι ἀνάγκη. At quisquis ibin, qut accipitrem necaverat, sive volens, aut invitus necasset, eum mori necesse erat, ut habetur in Euterpe Herodoti. Vide eundum Bochart, ubi supra.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Look at other dictionaries:

  • SACRÉ — Tout discours sur la catégorie de sacré pose un problème de méthode, car celle ci se présente d’emblée sous une double face. Pour l’homme de science, elle constitue un concept analytique qu’il applique, avec plus ou moins de bonheur, à l’étude… …   Encyclopédie Universelle

  • ACCEPTOR — vox Latio veteri cognita, teste Sosipatrô l. 10. in usum dein revocata a Scriptoribus medii aevi et in LL. antiquis frequens: in Salica tit. 7. §. 1. 2. 3. Burgund. add. 1. c. 11. Longobard. tit. 104. §. 18. 19. 20. etc. accipitrem notat. qui… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • ACCIPITER — apud Aegyptios venti fuit symbolum, teste Orô l. 2. c. 15. ob summam volatus eius celeritatem, quâ id imprimis accipittum genus, quod a palumbis necandis φαςςοφόνον vocatur, praestat, ut Porphyrius docet de abstinent. l. 3. Victoriae item, uti et …   Hofmann J. Lexicon universale

  • Liste Schriftsteller (international) — Hier finden Sie eine Liste bekannter Dichter und Schriftsteller – bitte Kurzbeschreibungen, die eine Zeile nicht überschreiten, ergänzen. (Nicht verlinkte Personen bitte nötigenfalls in die Liste der Autoren eintragen.) A Ivar Aasen (1813–1896),… …   Deutsch Wikipedia

  • CINNAMOLOGUS — apud Plin. l. 10. c. 33. avis est, cinnami surculis privatim nidifcans, quos plumbatis indigenae decutiant sagittis. Idem tradit Aristoteles, l. 9. c. 13. et ex eo Antigonus Carystius, c. 49. qui κιννάμωμον cam vocat. Sratius quoque in Epicedio… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • NUMIDICA seu Africana Gallina — apud Petronium, Tuo palato pavo clausus pascitur, Gallina tibi Numidica etc. Statium Sylv. 6. l. 1. in Domitiani Saturnal. v. 75. Inter quae subito cadunt volatu, Immensae volucrum per astra nubes, Quas Nilus sacer horridusque Phasis, Quas udo… …   Hofmann J. Lexicon universale

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.